bugün 18

şifre

2011-12-10T11:37:00.001+02:00

yeni şifreniz küçük hanım: 22B3A221

2011-10-05T23:47:00.002+03:00

sevmek,

kimi zaman deli dalgalar gibi fütursuzca

bazen de sabah ezanından önceki gibi sessiz sakince, huzur dolu

azizler gibi, yalnızlıkları gibi...

yeni yaşanmışlıklar

2011-05-29T01:26:00.002+03:00

ister misin unuttuğun cevapları birden hatırlamak? hiçbir şey tesadüf değil. cevap bulamadığın soruları, bir anda, haftalarca izlemek istediğin ama hep ertelediğin dizinin bölümünde bulabilirsin. garip değil mi sonrasında, bunlar hakkında konuşmak isteyecek bir arkadaşının çıkagelmesi? sanki her şey zaten öyleydi, birbirini mükemmel tamamlayan parçalardı ama sana bu büyük resmin parçaları tesadüfen birleşiyormuş gibi geliyor.

biz kimiz? neden bu oyunun bir parçasıyız? bir oyun mu bu ki bunun parçasıymış gibi hissediyoruz kendimizi? zaman gerçekten bizim algıladığımız gibi bir şey mi? sizi sanki daha önce görmüş gibiyim.

dışarı çıktığında sence eski bir arkadaşınla karşılaşma ihtimalin var mı? bence yok. daha önce karşılaştın zaten. sadece o anda orada olacağını hatırlamıyorsun. eğer ki bilseydin bugün o buradan -tam da seninle aynı anda aynı yerden geçecek şekilde- geçecek, buna tesadüf demezdin.

biraz yürümek isteyebilirsin yazdıklarımı okuduktan sonra, ama bil ki bu da tesadüf değil.

2010-09-20T02:10:00.002+03:00

1,5 sene önce kaldığımız yerde, tekrar müziğe kaldığımız yerden...son-ki-üç...

buluşma

2010-09-15T17:35:00.002+03:00

Uzun zaman sonra gittim yanına, son görüşmemizden bu yana çok zaman geçmişti. Beni gördü “hoşgeldin” dedi, “uzun zamandır uğramıyordun”. “biliyorum” dedim biraz utanırcasına. Beni getiren biri olmasaydı daha da gelmezdim bunu biliyordu. “burada işler eskisi gibi değil” dedi, “onu da biliyorum” dedim. Sanırım bakışlarımdan anladı onu hâlâ aynı tutkuyla sevdiğimi: “seni tâkip etmeyi hiçbir zaman bırakmadım ama. O zaman ki asâletini hâlâ koruyorsun.”

“Eskiden olsa daha erken gelirdin buluşmalara” dedi, “bende de değişen bir şeyler olması doğal değil mi?” dedim, gülüşmeye başladık. Sanki aradan yıllar değilde dakikalar geçmiş gibiydi. O an işte neden her şeye rağmen, etrafta söylenenlere rağmen, “o”nu anlamadıkları halde anladığını sananlara rağmen, “o”nu çok sevdiğimi anladım.

Buraya gelmen önemliydi benim için dedi vedalaşmadan önce. “hayır” dedim, “asıl benim buraya ihtiyacım vardı.” Dedim. Çıktığımda ikimiz de biliyorduk ki bir daha ne zaman birbirimizi göreceğimiz meçhûldü. Ama bir daha ki buluşmamıza kadar onu tâkip edeceğimi biliyordu, önemli olanda buydu...

doğum günün geçiyor...ama sen büyümüyorsun..

2010-08-08T01:20:00.000+03:00

rendekar doğru mu söylüyor ? "düşünüyorum öyle ise varım" oldukça makul.
fakat bundan tam tersi bir sonuç, varolmadığım, bir düş olduğum sonucu da
çıkar. düşünen bir adamı düşlüyorum. düşündüğümü bildiğim için ben varım.
düşündüğünü bildiğim için, düşlediğim bu adamın da var olduğunu biliyorum. böylece o da benim kadar gerçek oluyor. bundan sonrası çok daha hüzünlü bir sonuca varıyor. düşündüğünü düşlediğim bu adamın beni düşlediğini düşlüyorum. öyleyse gerçek olan biri beni düşlüyor. o gerçek ben ise
bir düş oluyorum.

aqualung my friend..

gündüz nargilesi

2009-12-29T15:08:00.003+02:00

Gündüz nargilesi...Yaşlanmış ruhumun yegane isteği....bir köz tanesi kadar değersiz gözüksen de ciğerimi yakan sen, dumanım sen, evvelim ve ahirim yine sen..

başladığımız nokta

2009-11-18T00:00:00.003+02:00

sonunda "bugün onsekiz".

buraya adını veren gün. mutlu bir gün. ama bugünün, 18'in, diğer 18'lerden bir farkı var. bu 18 artık eksik. eskisi gibi olmayacak hiçbir zaman.

mutsuz ya da üzgün değilim. sevdiklerim her zaman olduğu gibi yine yanımda. ama içimde bir acı var, hissetmemek elde değil. sen onu unutmaya çalışsan da ara sıra kafasını çıkartıyor, kendini hatırlatıyor bazı günlerde.

yapacak çok fazla şey yok. bu acıyla da yaşamayı öğreneceğiz bir çok şeye alıştığımız gibi. tekrar onun hâtıralarını yâd ediyorm bu güzel günde. birlikte geçirdiğimiz binlerce güzel günü hatırlıyorum..

iyi doğmuşum, iyi doğurmuşsun da görmüşüz bütün bu güzellikleri..tabi ki birlikte..

içsel düşünce

2009-09-21T00:28:00.002+03:00

(bir gün)

sen konuşmaya başladın,

ben dinlemeye.

sen konuşmaya başlayınca,

ben anlamaya.

ve birden..

her şey anlam kazandı.

doğum günün kutlu olsun

2009-08-06T00:00:00.006+03:00

dün gibi aklımızda hayatın boyunca bize yaşattığın tüm mutluluklar,

20 Nisan akşamı bize yaşattığın acı ve hüzün gibi.

sensiz geçirdiğim bu ilk doğum gününde aklımda o kadar çok hatıran var ki, göz yaşlarımı tutmak imkansız geliyor.

tek isteğim, her neredeysen, orada iyi olduğunu bilmek..

gökyüzündeki yıldızlara bakınca senin yüzünü görüyorum ve bu beni iyi hissettiriyor.

umarım hayattayken olduğu gibi hala bizi izliyor, bizi gözetliyor, bizi koruyorsundur.

doğum günün kutlu olsun, iyi ki doğmuşsun anne..

2009-05-06T12:29:00.002+03:00

sanırım bu herkes için en iyisiydi. herkes şu anki yerinden memnun olmalı ki şu an bulundukları yerlerdeler, geri gelen yok.

yaşam tek bir nefesse..

2009-04-23T12:01:00.002+03:00

bugün yazmak zor. hala olmamış gibi hissettiren şeyleri unutmak nasıl mümkün olabilir ki? yarın sabah kalktığımda hala "o"nu görecekmiş gibi düşünürken yokluğuna nasıl alışılabilinir ki?

biliyorum ki hayatımızdaki yeri bu kadarmış, çekip gitmesi gerekiyormuş. hayat oyunundaki rolünün sonuna geldiğinde herkesin yapacağı gibi gitmesi lazım. sessiz, derinden ve zamansız..

belki "bu kadar zamandır benimle birlikteydiniz bundan sonra bensiz neler yapacağınızı görmek istiyorum" demek istedi.

bir şekilde insan hissediyor ki gitmesi gerekiyormuş. daha iyi, daha huzurlu ve daha kendi istediği bir yerden bizleri izliyor, bizleri bekliyor.

tek tesselimiz son anlarında çok sevdiğin annen, kocan ve çocuklarınlaydın..son nefesini de benim koynumda verdin..seni unutmak mümkün değil zaten..anca zamanla biraz alışabiliriz, oda ara sıra rüyalarımıza gelip iyi olduğunu hatırlatırsan bize..

hiçbir şey bir nokta kadar kesin ve üç nokta kadar sonsuz değil..

yaşadığım duygular..

2009-03-23T13:19:00.001+02:00

önce:

geçtiğim bu yollarda bir çok şeye başladım ve sonladım

ve kocaman adama döndüm.

sanma ki çok telaşlıyım, durgunum esas.

ve bilmelisin ki seni düşünerek geçirdiğim günler sanki birer düştü

sakin birer düştü, içinde fırtınaları barındıran.

o gece:

"kalbim" gün batımına yenik düştü, kelimeler çıkıverdi ağzımdan,

"kalbim" tanıdığım en içten yazar, susması mümkün olmadı..

konuştuğumda kaybettiğin gülücüğü, gül demeti halinde koymuşlar oysa ki suratına...

kimse bilmiyor yaşadıklarımızı, oysa iki koca kıta yaşıyor kalbimin yaşadıklarını

en son:

iki kıtayı ayıran deli sular

daha neleri ayırıyorlar, bilmiyorlar

gün geçtikçe daha çok özlüyorum...

war, peace and more..

2009-01-06T10:52:00.001+02:00

looked to her eyes

there were no lies

listening her thoughts

begin everytime when she dies

now she lies in a cold death bed

everybody still tell lies, and it's not that bad

please god send them some good spirit

to stop spreading your deadly things

does it really make sense

when you clearly see it how

now aware of the secrets that they kept

and you thought you know the answer

everybody has a different way to listen the symphony

most of them miss the simple things

and they were lost in the ecstasy

they didn't know..

kafam karışık..toparlayamadımda işin kötüsü

2008-12-01T12:36:00.001+02:00

sanırım bazı şeyleri tekrardan yapmaya başlamak gerek. kaldığım yerden, bıraktığım yerden devam etmem gerek. geçtiğim yollardan tekrar geçmek, düşündüklerimi yeniden düşünmek, ürettiklerimin üzerine yenilerini koymak ve yola devam etmek..

bir yerde yanlış yaptığını anladığın an durman lazım da, hayat senin mükemmele gittiğin yol mu ki bununla bu kadar kafayı yoruyorsun? bu kadar şey nasıl bu kadar yanlış gitmiş olabilir ki peki?

insanların arasına mesafe koyacak yüzlerce sebep var ama bu nedenlerin gerçekten kaç tanesi soru işaretiyle bitiyor, kaç tanesi noktayla.? kendini hangi şarkının melodisine daha çok yakıştırıyorsun? en sonunda manzaraya baktığında olaylar ruhunun içinden akıp gidebildi ve senide bulunduğun yerde kendinle başbaşa bırakabildi mi? bu sorular aklımı kurcalıyor. kafamı bunlar karıştırmış olabilir..olmayadabilir emin değilim..

ve aşk..

bazı şeylere tekrar başlamak gerek...kaldığın yer, yaptıkların, düşündüklerin, geçtiğin yollar, yeniler, devam et..

hiç bir zaman üç nokta kadar uzun değil, tek noktayla bitirecek kadar da kesin değil..

aqualung my friend..

aldatılmak, güvenmemekten daha iyidir

2008-08-23T13:34:00.001+03:00

şeytan güvendiklerimi gömdü

lan ne iştir?

elim belime varmıyor affet

dayan..

sabır..

gerek..

yolum..

uzun..

vakit..

kısa..

ölüm..

yakın..

tanrım..

ona..

acı..

sebep..

sonuç..

gecem..

hüzün..

dolu..

içimdeki minik çocuk titrerken

belki gün gelir aldırdığım..

içinde bir aşkı saklayan şehir, istanbul

2008-02-15T14:32:00.001+02:00

iki kıtayı birbirinden ayıran deli sular

aslında daha neleri birbirinden ayırdığının farkında değildi o gün,

sarhoş ediyordu gözlerindeki kan,

gitar tellerindekine benzer bir melodi vardı tavırlarında.

kimi zaman sakin bir senfoni ama içinde bir çok karmaşa,

bazı zamanlarda da en sert rock şarkısı ama en basit haliyle

bil ki hemen gitmez bunlar içinden,

bende sonsuza kadar kalmam.

bir dokunuş ve bir gidiş...

okyanusa açılmak gibiydi yüzerek,

hiç bitmeyecek gibiydi, eğer içinde kaybolup boğulmasaydık.

yalanlarınla aldığın düşlerini gördüğünde,

buralarda olamam ki ben.

yaşlı Dünya'nın unuttuğu çok şey var, ama hatırladıkları insanlara acı veriyor.

(dayanacak bir şeyin kalmadığında yanında olacağımı biliyorsun)

yanlışlarımız çok fazla değildi

ama olan doğruları götürdüler

bizede olanları sessizce yaşayıp, hovardaca bitirmek düştü.

birazda uzağa gitmek düştü,

aşkın terkettiği şehire doğru uzun bir yol..

uçurumun kenarına geldiğinde, eski okyanus sana kucak açmış olacak:

"yalnız kalan ruhum, doyumsuz manzaraya daha yakından bak.."

(önünde engeller olmadığında da yüzünde bir gülümseme olmaz ki)

iki kıtayı ayıran deli sular,

daha neler ayırıyordu gün geçtikçe..